Gaspar Hauser Ağıdı

Geldim, uslu yetim bir çocuk olarak,
Tek servetim gözlerimdeki huzurla,
İri ve vahşi kentli adamların arasına:
Ki onlar, hikmetimden sual ettiler.

Yaş oldu yirmi ve yeni bir bozgun,
Yarin adının odu altında,
Gönlüme bu sevda düştü ama:
Cismimi Adem’den saymadılar.

Haymatlos, taçsız ve tahtsız olarak,
Aslına bakılırsa biraz da korkarak,
Ölmeyi diledim savaş meydanında:
Beni ölüme bile yazmadılar.

Er mi doğdum yoksa çok mu geç kaldım?
Şu yalan dünyada nedir halim?
Ey herkesler; derdim çok derin:
Şu garip Gaspar’a dua edin!

• Çeviri: Paul Verlaine / “Gaspar Hauser chante” (1873)