Misafir Yazar

Murad Özel

Misafir Yazar

Misafir Yazar

Misafir Yazar

Yaşasaydı çok şey söyleyecekti
Yaşasaydı da çok
Roman bu cümleyle başladı

Henüz bitmemiş kalem
Kırk sene düşünseler bulamazlardı
Mavi yazardı göğe yazınca
Kırk sene bir ok gibi vınladı

Islık çalarak ıslıklayarak gitti
Gitti ama uzaklar-da baş ucunda
Terk etmedi gitti

Kısa çöpü hep bildi
Bilmek kaldı kusursuz değil elleri boya yeşildi
Onu da bildi güldü gitti